Łożyska baryłkowe poprzeczne

    Łożyska baryłkowe poprzeczne posiadają dwa rzędy baryłek, kulistą bieżnię na pierścieniu zewnętrznym oraz dwie bieżnie na pierścieniu wewnętrznym umieszczone skośnie do osi łożyska. Dzięki takiej konstrukcji łożyska te są wahliwe – mogą kompensować niewielkie niewpółosiowości wału w stosunku do oprawy. Łożyska baryłkowe oprócz obciążeń promieniowych mogą również przenosić obciążenia osiowe w obu kierunkach. Łożyska baryłkowe produkowane są w oworem walcowym i stożkiem o zbieżności:
1 : 30 – łożysko serii 240 i 241 (oznaczenia uzupełniające K30 za oznaczeniem podstawowym),
1 : 12 – pozostałe serie (oznaczenie uzupełniające K za oznaczeniem podstawowym).

    Łożyska z otworem stożkowym są montowane w tulejach wciąganych – H, wyciskanych – AH, bądź bezpośrednio na stożkowym czopie wału.

    W przypadku osadzenia łożyska z tuleją wciąganą na słodkim wale obciążalność osiowa łożyskowania jest uzależniona od tarcia między wałem a tuleją – wielkość tę można w przybliżeniu obliczyć z zależności:
Faz = 3 • Bd

gdzie:
Faz – maks. dopuszczalne obciążenie osiowe (N)
B – szerokość łożyska (mm)
d – średnica łożyska (mm)

    Łożyska baryłkowe mogą być smarowane zarówno smarem plastycznym jak i olejem.

W zależności od konstrukcji wewnętrznej łożyska baryłkowe mogą posiadać koszyki z poliamidu wzmocnionego włóknem szklanym, tłoczone z blachy stalowej lub masywnie mosiężne.

    Łożyska baryłkowe produkowane są zwykle w normalnej klasie dokładności z luzem normalnym lub z luzami powiększonymi C3 i C4.

    Łożyska baryłkowe podobnie jak pozostałe łożyska toczne w celu zapewnienia pracy bezzakłóceniowej szczególnie przy dużych prędkościach obrotowych powinny mieć zapewnione minimalne obciążenie promieniowe.